Жыў у часы Рэнесансу вялікі асветнік з Полацка – Францыск Скарына. Першадрукар, доктар медыцыны, мастацтва, філасофіі і права. Але нават такія тытаны не ўцякаюць ад кахання. Доўгі час біяграфія Скарыны хавала ад даследчыкаў адно імя – Маргарыта. Яна была жонкай Юрыя Адверніка, віленскага купца і сябра Скарыны. Менавіта Юрый разам з іншымі мецэнатамі даў грошы … Read more
Паміраючы ад чумы, пскоўскі князь Даўмонт пакінуў малодшаму сыну Давіду тры запаветы: не здраджваць тым, каму кляўся ў вернасці, ніколі не мірыцца і не братацца з крыжакамі, памятаць, што ў кожнага чалавека павінна быць радзіма. Ён пажадаў, каб сын вярнуўся на зямлю продкаў – у Нальшаны, якія ўваходзілі тады ў склад Вялікага княства Літоўскага. Пахаваўшы … Read more
У італьянскім горадзе Бары, у саборы Свяціцеля Мікалая, спачывае пад багатым надмагіллем жанчына, чыё імя ахутана таямніцамі. Прыгажуня, клапатлівая маці, злейшая свякроў і мудры кіраўнік – усё гэта каралева Бона Сфорца. Нарадзілася яна ў 1494 годзе ў сям’і міланскага герцага і дачкі неапалітанскага караля. Яе род быў звязаны з кланамі Медычы і Борджыа – алігархамі, … Read more
Калі кароль Ягайла, стары ўдавец, што перажыў трох сваіх жонак, прыехаў у Друцкі замак, сэрца яго зачапіла маладая князёўна Соф’я Гальшанская – адна з пляменніц князя Сямёна Друцкага. Кароль быў зачараваны хутчэй пяшчотнай свежасцю маладосці князёўны Гальшанскай. Побач з ёю хацеў забыць Ягайла пра свае гады і хваробы, адпачыць душой. Але Сямён Друцкі заявіў: старэйшая … Read more
Даўно гэта было, калі ў Вялікім Княстве Літоўскім правілі браты Альгерд і Кейстут. Старэйшы, Альгерд, меў дванаццаць сыноў і шэсць дачок, а Кейстут – сем сыноў і чатыры дачкі. Больш за ўсіх Альгерд любіў сына Ягайлу, а Кейстут – Вітаўта. І паабяцалі браты, што калі адзін памрэ, другі падзеліць уладу з яго любімым сынам. Памёр … Read more
Сцены Лідскага замка напоены легендамі. Нават і ваколіцы каля яго. Адна з легенд расказвае, што з паўночнага боку замка, на схіле ўзгорка, раслі дзве даўгалетнія сасны. Кажуць людзі, што гэта дзве зачараваныя літоўскія князёўны – дочкі князя Гедыміна. Яны чакалі, калі іх хто расчаруе, клікалі: – Прыйдзіце да нас! Мы чакаем вас! Ноччу можна было … Read more
Жыла калісьці дачка князя Гедыміна – прыгожая і добрая Ліда. Любілі яе простыя людзі за спагадлівае сэрца. Была дзяўчына чарнявая і вокам чорная, як вугаль. У сонечны дзень у белай сукенцы і вянку з палявых кветак пырхала яна па лугах, і ўсе заглядваліся на яе. Мінуў час і вырасла Ліда.Тады вырашыў князь Гедымін аддаць яе … Read more
У цёмную ноч тры тэўтонскія рыцары на чале з магістрам Дзітрыхам фон Кніпродэ неспадзявана прыехалі ў Навагрудскі замак. Верны дарадца князя Літавора Рымвід далажыў пра гасцей. Князь не спаў – ён задумаў пайсці вайной на горад Ліду, якую абяцаў яму Вітаўт, але не аддаў. Больш таго, дзеля гэтага Літавор заключыў тайны саюз з крыжакамі. Рымвід … Read more
У Любчанскім замку жыла юная панна Алена – дачка аднаго з уладальнікаў маёнтка. Прыгожая з мяккім характарам. Яна закахалася ў простага конніка, які служыў у замкавым войску. Але бацька быў супраць і загадаў замкнуць яе ў Белай вежы, каб дзяўчына адумалася, а магчыма і забыла пра хлопца. Ды ноччу яна адчыніла акно вежы. Тым часам … Read more
Існуе легенда, што пры будаўніцтве Крэўскага замка адбываліся недарэчнасці, адна сцяна пастаянна абрушвалася, нібыта заклятая. І таму вырашэннем стала адагнаць чорныя сілы праз замуроўванне прыгожай дзяўчыны ў ёй. У Крэве жыла такая дзяўчына, але ж падпусціць да сябе хлопца яна не дазваляла, наравістая была. Ды і не падабаліся яны ёй. Аднаго толькі прыгледзела, але і … Read more
