У старадаўнім замку Радзівілаў, што ў Нясвіжы, жыве прывід, якому няма спакою ўжо больш за чатыры стагоддзі. Завецца ён Чорнай Паннай, і бачаць яго толькі перад вялікім няшчасцем. Гэта прывід самой Барбары Радзівіл – каралевы Польшчы і вялікай княгіні літоўскай.
Усё пачалося, калі маладая Барбара сустрэла каралевіча Жыгімонта Аўгуста – спадчынніка польскага трона. Іскра прабегла паміж імі адразу. Не звяртаючы ўвагі на розніцу ў становішчы, на інтрыгі двара, на гнеў каралевы Боны Сфорцы (маці Жыгімонта), яны пачалі таемна сустракацца.
У 1547 годзе адбылося галоўнае – яны павянчаліся таемна. Ніхто не павінен быў ведаць, што кароль абраў сабе за жонку не прынцэсу з іншай краіны, а «проста» прадстаўніцу мясцовага магнацкага роду. Калі праўда выплыла вонкі, паўстаў сапраўдны скандал. Польская шляхта была абураная. Маці караля ледзь не кінулася ў бойку – яна ненавідзела Радзівілаў, лічыла іх выскачкамі і рабіла ўсё, каб Барбара не атрымала кароны. Яе падтрымлівалі каталіцкія святары, якія патрабавалі разводу.
Але Жыгімонт Аўгуст быў непахісны. Ён так кахаў сваю Барбару, што аднойчы заявіў: хутчэй ён пяройдзе ў пратэстанцтва, чым адмовіцца ад жонкі і парушыць клятву, якую даў перад Богам. Ён дамогся свайго: у снежні 1550 года Барбара была каранаваная як каралева. Але шчасце доўжылася нядоўга. Ужо праз пяць месяцаў Барбара Радзівіл памерла. Кажуць, яе атруцілі па загадзе Боны Сфорцы, якая пакінула пры двары свайго ўласнага лекара, каб ён выканаў чорную справу.
Забіты горам кароль так і не змірыўся са стратай каханай. Адкінуўшы ўсе справы каталіцкай царквы, Жыгімонт запрасіў да сябе ў палац магутнага ведзьмака пана Твардоўскага, вырашыўшы з яго дапамогай выклікаць прывід мёртвай жонкі. Сеанс спірытызму прайшоў удала. Аднак у той самы момант, калі ў пакоі замка з’явілася здань Барбары Радзівіл, кароль занядбаў запаветамі ведзьмака, кінуўшыся да каханай у спробе яе абняць. У выніку гэтага ланцуг спірытычных аперацый быў парушаны, а дух Барбары Радзівіл назаўжды застаўся ў сценах Нясвіжскага замка.
