З утварэннем Вялікага Княства Літоўскага ў канцы ХІІІ – XIV стст. склаліся спрыяльныя сацыяльна-эканамічныя і палітычныя ўмовы для пашырэння абарончага будаўніцтва на якасна новым узроўні. У гэты час галоўная знешняя небяспека зыходзіла ад Тэўтонскага і Лівонскага ордэнаў. Для абароны ад нападаў іх рыцараў вялікія князі, пачынаючы ад Гедыміна, пачалі ўзводзіць абарончыя збудаванні новага тыпу – … Чытаць далей Архітэктурна-фартыфікацыйныя характарыстыкі замка-кастэля